Kind & Geloof 

Deze keer ging het over Jona.

Het boek Jona is het vijfde boek van de verzameling profetenboeken (12). Waarschijnlijk zijn de profetenboeken 400 of 300 jaar voor Jezus totstandgekomen.

Het vijfde profetenboek is genoemd naar de hoofdpersoon: Jona
Jona is een profeet. Een profeet spreekt namens God.

Het verhaal in het kort:

- God zegt tegen Jona dat hij naar Nineve moet gaan. Daar gebeuren slechte dingen en Jona moet de mensen waarschuwen.
- Jona had dat liever niet gehoord en besloot om daar onderuit te komen door naar Tarsis te gaan met de boot. De andere kant op- zo ver mogelijk weg van God.
- Op de boot kroop Jona weg helemaal onder in het ruim. En viel in slaap.
- Er brak een storm los.
- De bemanning dacht dat iemand zijn God erg boos had gemaakt.
- Ze wierpen het lot en het lot wees Jona aan.
- Jona zei: “werp mij maar over boord, dan houdt de storm vanzelf op”. Hier stopt het eerste deel.

Het verhaal van Jona kan een voorbeeld zijn voor je eigen leven.
De eerste avond leerde we:
Als iemand vraagt om iets te doen dat onmogelijk lijkt, probeer dan niet vals te spelen of er onderuit te komen zoals Jona. Doe wat men vraagt en leg anders eerlijk uit waarom je het niet kan.

De tweede avond hoorde we:
- Jona opgeslokt door een walvis.
- Jona gaat bidden
- Jona wordt uitgespugd op het strand.
- Jona luistert nu wel naar God en gaat naar Nineve en zegt tegen de mensen: “veertig dagen nog en de stad wordt  ondersteboven gekeerd.”
- De mensen van Nineve gingen hun leven beteren.
- De stad werd niet verwoest

• In de buik van de vis heeft Jona een paar dagen de tijd om zich te bezinnen en berouw te tonen. Ook jij hebt misschien behoefte om af en toe eens een tijdje rustig alleen in een hoekje te zitten.  

·         Het verhaal zou hier afgelopen kunnen zijn, maar het gaat verder…

De derde avond hoorde we:

Hoe Jona vooral boos was op God, omdat de stad niet verwoest werd.

• Jij zou soms ook wel eens willen dat 'slechte' mensen wat harder gestraft worden… Toch moet je, net als Jona, beseffen dat je niet harder voor anderen moet zijn dan je zelf wil behandeld worden.

En omdat God heel veel van alle mensen houdt en ze niet graag kwijt wil, hebben we aan de kinderen gevraagd om iets mee te brengen waar ze aan gehecht zijn.